Merry Christmas and a Prosperous 2006

Ook een paar jaar geleden dacht ik al dat ik niet mijn verhaal, maar dat van anderen moest vertellen. Toen was ik geen filmmaker, maar tekstschrijver. Ik weet niet of ik dat goed deed; als redacteur redelijk, denk ik, als creatief copywriter onder de maat. Hoe dat ook zij, ik was tekstschrijver, onder andere voor een tijdschrift over geotextiel. Geotextiel? Geotextiel.

Ik bedacht dat ik een bedrijfje was, stuurde al mijn relaties een mailtje met het adres van mijn nieuwe, niet onverdienstelijk zelf geknutselde website en meldde dat men mij niet meer bij zonnet, maar bij lichtenopen.nl kon bereiken.

Uiteindelijk bleek ik geen ras-tekstschrijver, en het bedrijf hield na een tijdje op te bestaan - de ruimte van lichtenopen.nl werd later gebruikt om andere informatie op het web te zetten. Met geen van de mensen met wie ik toen werkte, heb ik later nog contact gehad. Op één na.

Een paar dagen geleden kwam weer het jaarlijkse mailtje van MD. Zijn bedrijfje in Delft stuurt jaarlijks een digitale kerstkaart, zo te zien een scan van elk jaar dezelfde papieren kaart met daarop de handtekeningen van hem en zijn compagnon. Dit jaar merkte ik op dat naast de wensen en de bedrijsgegevens, ook "our official certificate" een prominente plaats op de kaart heeft; ze zijn ISO-gecertificeerd. Of dat inderdaad pas sinds dit jaar het geval is, weet ik niet. De website geeft geen uitsluitsel: die geeft geen nieuws, maar bestaat slechts uit een alinea "Bedrijfsinformatie", met de mogelijkheid om dezelfde inhoud ook in het engels te lezen.
Ik heb niet het idee dat ik in zijn hart leef, ik sta alleen in het adresboek, maar toch vind ik het leuk om elk jaar weer het Delftse kaartje te ontvangen.

Ik zocht hem net even op, en kwam iets meer te weten over zijn mensbeeld. Deze stelling uit zijn proefschrift had het internet gehaald:

Voor zelfvertrouwen heb je geen hoge achting van jezelf nodig.
Het is genoeg een niet te hoge achting van anderen te hebben.

Wat ik zeggen wilde: Merry Christmas, en ook alvast a Prosperous 2006. Maar misschien spreken we elkaar nog voor die tijd.

Zo

Nu even geen verhaaltjes over ganzen, of mooie plaatjes, of andere dingen eromheen.

Waar sta ik eigenlijk? Hier:

Ik ben geen filmmaker. Wat ik kan, en wat ik te doen heb, is mensen te vertellen wat ik ze te vertellen heb. En de "dingen" die ik te vertellen heb, gaan uiteindelijk niet over brood, en zijn uiteindelijk niet literatuur of kunst, maar zijn de dingen die aan de levens van die mensen ten grondslag liggen. Liefde, hoop en wanhoop, weerstanden, instorten en weer opstaan, geboren worden, bloeien, verworden, dood gaan. Het leven zelf, zou je kunnen zeggen. En daar zou je een film over kunnen maken, dat is zelfs wel eens gedaan, een boek of een blog over schrijven, en ook dat gebeurt, maar ik geloof dat mijn meerwaarde er vooral uit bestaat dat ik tegenover iemand kan zitten, en hem of haar inzichten kan geven die nog niet boven waren komen drijven, maar die wel op dat moment aan de orde zijn.

En als ik dat hier niet durf op te schrijven, heeft het niet zo veel zin om een blog bij te houden. Er een beetje langs praten heb ik al voldoende gedaan in mijn leven. Goed, ik heb dus iets te bieden, en dat is waar ik mee verder ga - er zit niet veel anders op. Was ik maar boekhouder, denk ik wel eens, of acteur, of iemand anders die een vak geleerd heeft. Maar ik zal het maar zo doen als het komt. Wie dus nog een goeie "energiereading" nodig heeft, is welkom op jb bij lichtenopen punt nl. Of een ander gesprek dat hout snijdt, laten we er vooral niets ingewikkelds van maken. Liefde, kracht en humor, dat is zo'n beetje waar het om gaat. De rest is sowieso bijzaak, of de onontkoombare keerzijde van deze drie natuurlijk.

Nou ja, er komen ook weer andere postjes, hoor, wel met leuke plaatjes. Ga intussen even langs op Flowyoga.nl, da's goed voor de Google-ranking of hoe dat moge heten, en dan zie je meteen waar ik de afgelopen weken onder andere zo druk mee ben geweest. (Nu maar hopen dat de Skepsis-fans onder mijn lezers niet gillend weglopen, want zo florissant zijn de statistieken niet, de afgelopen tijd)

Ganzen

We hoorden vanavond een vlucht ganzen overvliegen, in het donker al. Gak-gak-gak, en weg zijn ze al. Weemoed, verlangen, de kracht van weggaan.

En door naar Richard voor meer overwinterende dieren.