De kater van de linkspam

Ik moet iets bekennen. Ik heb gelinkspamd.

Bijna twee jaar lang was ik vrij om te doen en te schrijven wat ik wilde in blogland. Wilde ik een reactie schrijven, dan deed ik dat. En tijdens het schrijven dacht ik geregeld: dit wil ik niet op het web hebben met mijn naam eronder. Geen probleem, wissen, iets anders schrijven, of toch maar niets. Wat ik schreef had alleen met mij te maken. Maar nu niet meer.

Ik heb een blog en wil gelezen worden. Ik wil hits. En ik heb ze, hoor, bij Merel en de baron vandaan, om maar eens wat te noemen. Ik heb iets over knaagdieren geschreven, en iets over Elvis Costello.

Ik ga eerst maar eens baaie mooie dingen schrijven hier. En dan komen die hits wel.