Brief aan een weduwe

Ik aarzelde even bij de titel, want mogelijk krijgt de weduwe deze website onder ogen. Waarschijnlijk is het niets dan aangeleerde correctigheid dat ik even terugschrik: o jee, een weduwe, dan is er dus iemand dood, voorzichtig aan, fluisteren en op je tenen lopen.

Ik heb niets kwetsends te melden, alleen dat ik een brief heb geschreven aan de weduwe van de bakker, met de vraag of zij bezwaar heeft tegen mijn plannen. Dat dwong me nog eens kort en krachtig op te schrijven wat ik van plan ben:

(...) een documentaire te maken waarin het verhaal verteld wordt van wie Eli was, en wat hij betekende in zijn omgeving. Mijn indruk is, dat hij een eigenzinnig mens was die in veel verschillende gemeenschappen een (tegendraadse?) rol speelde. Ik stel mij voor daarover te laten vertellen door mensen die hem gekend hebben: familie, vrienden, personeel, collega's, klanten, (...)

En nu ben ik aan het wachten. Niet alleen maar, maar ik merk toch wel dat het me erg bezighoudt wat haar antwoord zal zijn. Als ze nee zegt, is het hele project van de baan, moet ik iets anders verzinnen. Als ze ja zegt, moet ik echt aan de slag.