Nu nog eens

Na bijna een jaar reanimeer ik mijn weblog, en kom ik er achter dat er iemand een commentaar heeft achtergelaten op mijn eerste post. Iemand heeft gereageerd, heeft mijn blog gelezen terwijl ik dat zelf niet eens deed! Dat kan alleen maar een teken zijn: ik moet verder.

Daarnaast blijkt maar weer eens dat ik soms onwerkelijk lang kan blijven hangen voordat ik ga doen wat ik me heb voorgenomen. Misschien dat dit blog daar verandering in kan brengen: door verslag te doen van mijn plannen, en van wat ik doe om ze te verwezenlijken.

En omdat Richard mij zo met de neus op de feiten heeft gedrukt, laat ik die bewuste eerste post maar staan - ik was van plan om 'm stiekem weg te halen, en fris en helder te beginnen. Maar hij mag blijven, als een soort talisman.